Íslensk matarorðabók

Mjólkurvara, þykk og próteinrík. Borðuð með sykri, rjóma eða berjum. Hefur verið gerð allt frá landnámsöld.

Kæstur hákarl. Sterkt ammoníakbragð. Þorramatur – borðaður á þorrablótum. Ekki fyrir viðkvæma.

Harðfiskur, oft úr þorski eða ýsu. Borðaður með smjöri. Próteinríkur og geymist lengi.

Djúpsteikt sætabrauð með kardimommum. Borðað með kaffinu.

Íslensk pylsa með tómatsósu, sinnepi, steiktum lauk og remúlaði. Þjóðarréttur.

Soðinn fiskur og kartöflur stappað saman í hvítri sósu. Hefðbundinn heimilismatur.

Þunnar rúgflatkökur. Borðaðar með hangikjöti og smjöri.

Sætt rúgbrauð bakað í jörð við jarðhita. Dökkt og þétt. Gott með smjöri og osti.

Íslenskt brennivín, kallað „svarti dauði“. Kúmenbragð. Drukkið ískalt.

Reykt lambakjöt, oft borðað um jólin. Borið fram með flatkökum eða laufabrauði.

Kjötsúpa með lambakjöti og grænmeti. Íslenskur þjóðarréttur.

Þorskalýsi – lýsi úr þorsklifur. Hollt, tekið inn í teskeið.

Sýrð mjólk. Súr á bragðið, drukkin köld. Góð fyrir meltinguna.

Heitur grautur með rjóma og kanil. Klassískur eftirréttur.

Þunnar, steiktar kökur með útskornum mynstrum. Jólamatur.

Íslenskur rjómaís er vinsæll – prófaðu t.d. ísinn á N1 eða í Ísbúð Vesturbæjar. Dýr en góður.

Þunnar pönnukökur með rjóma og sultu eða sykri. Borðaðar með kaffinu.

Sviðinn lambshaus. Borðaður heitur eða kaldur, einnig súrsaður sem þorramatur.

Saltlakkrís er í miklu uppáhaldi hjá Íslendingum. Sterkur og saltur. Prófaðu t.d. Tyrkisk Peber.

Ekki matur heldur þjóðarsiður: að dýfa kökum eða kexi í kaffið. Allir gera það.

Súkkulaðimjólk. Klassískur barnadrykkur, en fullorðnir elska hana líka.

Malti og appelsíni blandað saman. Óvænt gott. Íslensk klassík, sérstaklega um jólin.

Rjómakennd fiskisúpa með þorski og rækjum. Matarmikil og góð.

Hefðbundin sýrð mjólkurvara. Súr og þykk.

Súrsaðir hrútspungar. Þorramatur. Ekki fyrir viðkvæma.